De EU-organen
De Europese Unie telt momenteel vijf officiële organen,
namelijk: de Europese Commissie, de Raad van
de Europese Unie, het Europarlement, het Europese
Hof van Justitie en de Europese Rekenkamer. Na inwerkingtreding
van het 'Verdrag van Lissabon' zullen
daar nog bijkomen: de Europese Raad, waarin de regeringsleiders
van de lidstaten vergaderen, dan onder
een vaste voorzitter, een soort president van Europa, en
de Europese Centrale Bank, die tot taak heeft om toe
te zien op de prijsstabiliteit in het eurogebied en verantwoordelijk
is voor de uitvoering van het Europees
monetair beleid.
De Europese Commissie, ook wel het dagelijks bestuur
van de EU genoemd, heeft een bijna exclusief initiatiefrecht
op het gebied van de Europese wet- en regelgeving.
Zij dient haar wetsvoorstellen in bij het Europees
Parlement en bij de Raad van de EU, ook wel de Raad
van Ministers genoemd of kortweg de Raad. Niet te
verwarren overigens met de Europese Raad noch met
de Raad van Europa. Zij is tevens verantwoordelijk
voor de uitvoering van de aangenomen wetten en zij
ziet erop toe dat de lidstaten de Europese wetgeving
daadwerkelijk toepassen. De commissie bestaat thans
nog uit 27 eurocommissarissen, elke lidstaat levert één
commissaris.
De Raad van Ministers ziet samen met het Europarlement
toe op de begroting. Keurt ook samen met het
Europarlement via de zogenaamde medebeslissingsprocedure
de Europese wetten goed. Door de Raad
worden bovendien de belangrijkste besluiten op onder
meer het gebied van het gemeenschappelijk buitenlands
en veiligheidsbeleid en de coördinatie van het economisch
beleid genomen. In de Raad is iedere lidstaat via
een minister vertegenwoordigd. De Raad komt in 9 verschillende
samenstellingen bijeen afhankelijk van het
beleidsterrein waarover wordt vergaderd. Gaat het over
landbouw, dan komen de ministers van landbouw bijeen,
gaat het over justitie, dan reizen de ministers van
Justitie naar 'Brussel' af, enz.
Het Europese Hof van Justitie beoordeelt of de handelingen
van de andere Europese instellingen en van de
regeringen van de EU-lidstaten in overeenstemming zijn
met de afgesloten Europese verdragen. Ook kan het op
verzoek van nationale rechtbanken uitspraak doen over
de uitleg of geldigheid van Europese verordeningen.
De Europese rekenkamer onderzoekt de wettigheid en
regelmatigheid van de ontvangsten en uitgaven en gaat
na of er door de EU een goed financieel beheer wordt
gevoerd. Indien in een jaar alles door de bank genomen
in orde is, geeft zij een betrouwbaarheidsverklaring af
voor dat jaar.
En dan ten slotte nog het Europees Parlement (EP). Het
EP is de direct gekozen volksvertegenwoordiging van
de Europese Unie. Iedere vijf jaar worden hiervoor in
juni verkiezingen gehouden. Momenteel telt het EP 785
leden afkomstig uit 27 lidstaten. De gekozen leden, van
wie er 27 uit Nederland afkomstig zijn, vormen in het
EP politieke fracties, niet per land, maar naar politieke
voorkeur! Een Europarlementariër is immers in de eerste
plaats Europeaan, dat wil zeggen, hij behartigt in
de eerste plaats de Europese belangen, niet die van zijn
vaderland. Dit is al een belangrijk gegeven als het gaat
over de vraag of deelname aan de Europese verkiezingen
principieel wel verantwoord is.
Taken van het Europarlement
Zoals al gezegd, stelt het Parlement jaarlijks samen met
de Raad de door de Europese Commissie voorgestelde
begroting vast. Ook moeten de meeste Europese wetten
door zowel het Europarlement als door de Raad goedgekeurd
worden. Het gaat dan met name over wetten op
het terrein van het vrije verkeer van personen, goederen,
diensten en kapitaal, kortweg genoemd de interne
markt, en op de daaraan verwante terreinen, alsmede
over wetten op het terrein van milieu, voedsel veiligheid,
verkeersveiligheid, consumentenrechten enz. Tevens is
voor het benoemen van een nieuwe ploeg aan eurocommissarissen
de goedkeuring van het Parlement vereist.
Verder spreekt het EP zich uit over het buitenlands beleid
van de EU. Bij onderhandelingen over internationale
verdragen of bij toetreding van nieuwe lidstaten
is uitdrukkelijk de instemming van het Europarlement
vereist. Wereldwijd komt het EP op voor mensenrechten
en democratie. Het heeft steeds de zogenaamde
'tolerantie' hoog in het vaandel staan en voert daarom
een felle strijd tegen elke al dan niet vermeende discriminatie
op grond van geslacht, ras, ethische of sociale
oorsprong, taal, godsdienst, politieke overtuiging,
handicap, leeftijd of seksuele geaardheid. Zo verzet het
Parlement zich bijvoorbeeld tegen racisme en vreemdelingenhaat
en laat het geen gelegenheid voorbijgaan
om eraan te herinneren dat de Europese normen met
betrekking tot gelijke kansen voor mannen en vrouwen
nageleefd dienen te worden.
Waarom tegen?
In 1979, precies dertig jaar geleden, werden de eerste
directe verkiezingen voor het Europarlement gehouden.
Reeds bij die eerste Europese verkiezingen en ook bij
alle Europese verkiezingen die daarna gevolgd zijn,
heeft de (toenmalige) Landelijke Stichting ernstig gewaarschuwd
om hieraan toch niet deel te nemen. Waarom
niet? Om de volgende redenen:
Omdat de grondslag van de Europese Unie en die van het Europees Parlement onbijbels is. Het EP is een orgaan dat geheel gebaseerd is op humanistische verdragen waarin volkssoevereiniteit het uitgangspunt is en waarin aan de Franse Revolutie met haar leus van 'vrijheid, gelijkheid en broederschap' hulde wordt gebracht. Naar God en Zijn Woord wordt in het geheel niet verwezen of gevraagd. In een orgaan met zo'n grondslag mogen we niet participeren. Nee, want dan zouden we met name volkssoevereiniteit als hét uitgangspunt erkennen.
Omdat meedoen met het Europese gebeuren inhoudt een meelopen op een weg waarin het aangezicht wordt afgewend van die God Die zoveel wonderen in ons vaderland heeft verricht, een meelopen op een weg waarin we vlees tot onze arm stellen en waarin de "erve der vaderen" prijsgegeven wordt aan Europese machten van on- en bijgeloof.
Omdat prins Willem van Oranje, de vader des vaderlands, een vast verbond mocht sluiten met de Potentaat der potentaten en alzo een middel in Gods hand mocht zijn tot verlossing van ons volk vanonder de Spaansroomse, antichristelijke macht en dwingelandij. Zullen wij ons dan nu afkeren van dat verbond door deel te nemen aan het Europese gebeuren, door Nederland op te offeren op het altaar van een verenigd Europa met rome, humanisme en socialisme aan de macht?
Omdat een nauw verbond met antichristelijke landen - verscheidene EU-lidstaten zijn in meerderheid rooms! - Bijbels gezien beslist niet geoorloofd is. In zo'n Europees verbond mogen wij niet participeren of anderen voor ons laten participeren.
Omdat in de grondslag van de EU en in de praktijk de in Adam gevallen en verdorven mens bewierookt wordt. Vertrouwend op de menselijke rede, overlegkunst en op de inmiddels gesloten Europese verdragen acht men zich - hoe hoogmoedig! - blijvend verzekerd van een Europese 'heilstaat', waarin vrede, welvaart, vrijheid, gelijkheid, rechtvaardigheid en solidariteit heersen.
Omdat de EU snoevend denkt in staat te zijn van 'Europa' een wereldmacht, een wereldspeler van formaat, te kunnen maken. In eigen kracht en met miskenning van God en van Zijn Woord tracht men zo in goddeloosheid een tweede toren van Babel op te richten. Zou het verantwoord zijn om daaraan mee te doen?
Omdat de huidige, al zeer verregaande Europese samenwerking voor een belangrijk deel supranationaal georganiseerd is, waarbij belangrijke delen van de door God aan Nederland geschonken soevereiniteit aan 'Europa' zijn overgedragen. Dit prijsgeven van de 'erve der vaderen' is in het licht van het wonderlijk ontstaan en voortbestaan van ons land beslist een snood ondankbare zaak. Immers heeft niet de Heere tijdens de Reformatie de banier van het zuivere Evangelie onder ons volk geplant en rondom de ware religie als een schutsmuur de staat der Nederlanden als zelfstandige natie doen ontstaan. God heeft ons dat samen met het Huis van Oranje geschonken en ons daarna als volk bovendien met vele bijzondere weldaden overladen! Zouden wij dit alles dan nu mogen verachten door mee te doen aan het Europese supranationale eenheidsgebeuren?
Omdat door het gehele Europese gebeuren de invloed en betekenis van het koningschap, opgedragen aan het Huis van Oranje, nog verder uitgehold wordt. Bij de inwerkingtreding van het nieuwe 'Verdrag van Lissabon' zal 'Europa' zelfs al een vaste voorzitter krijgen, een soort Europese president!
Omdat - stel dat stemmen bij de Europese verkiezingen wel geoorloofd zou zijn - er thans toch geen lijst is waarop we Bijbels verantwoord onze stem kunnen uitbrengen. Het huidige gezamenlijke verkiezingsprogram van de CU en SGP is namelijk alles behalve Staatkundig Gereformeerd, de CU/SGP-kandidatenlijst propageert met een viertal vrouwen erop de zozeer verwerpelijke emancipatie en het geven van een goed getuigenis van Gods heilzame geboden voor iedereen alsmede het terugroepen tot de Wet en tot de Getuigenis vindt in de praktijk vrijwel in het geheel niet plaats! En daar komt nog bij dat de CU inmiddels een sterk verwaterde partij is, een soort mini-CDA, waarvan ook roomsen lid kunnen worden. Een partij die verscheidene onbijbelse standpunten huldigt en uitdraagt. Kortom, het is beslist niet verantwoord om uw stem op die lijst uit te brengen.
Omdat de CU/SGP-eurofractie niet meer pleit voor afbraak van de Europese toren tot het niveau van samenwerking zonder supranationaal beleid en zonder supranationale organen zoals bet EP, maar zich alleen maar keert tegen het nog meer overdragen van nationale bevoegdheden aan Europa, tenminste zolang er niet sprake is van grensoverschrijdende problemen. Door haar positiefkritisch meedenken bouwt zij feitelijk gewoon mee aan het moderne Europese Babel. Wilt u daarvoor uw stem geven?
Omdat het ook ronduit tegenstrijdig is om tegen een Europese eenwording te zijn en toch zitting te nemen in en te stemmen voor een Europees Parlement dat als doelstelling heeft een steeds hechter verbond en een steeds verdergaande Europese integratie tot stand te brengen en ook bij te dragen aan een Europese politieke bewustwording.
Omdat niet in 'Brussel', maar in Den Haag de plaats is om te pleiten voor het terugvorderen van de aan 'Europa' overgedragen delen van onze nationale soevereiniteit. Daar wordt hierover besloten!
Kortom, er zijn, zoals u ziet, vele Bijbelse, historische en praktische redenen die ons noodzaken om het deelnemen aan de Europese verkiezingen na te laten. Deze bezwaren worden stuk voor stuk in de hierna volgende artikelen nader toegelicht en uitgewerkt. Als bestuur van de Landelijke Stichting willen we daarom eenieder vragen om van die artikelen en ook van de meditatie in dit nummer goed nota te nemen. En in aansluiting op die artikelen willen we eenieder met klem oproepen om toch op Deo volente 4 juni 2009 niet mee te gaan bouwen aan bet moderne Europese Babel, maar thuis te blijven, opdat van ons niet zou mogen gelden wat van oud-Israël gold (Ps. 78:21 ber.):
Zij dachten niet aan dien doorluchten tijd,
Waarin Gods hand hen had van 't juk bevrijd.
Het bestuur